Als de vlag de lading niet meer dekt….

Ken je dat? Je bent redelijk tevreden met iets en binnen 24 uur hoor je tot twee keer toe dat het niet goed is. Dat het de verkeerde indruk wekt. Dat de vlag de lading niet meer dekt!

Dat overkomt mij nu met de naam CR-events. Ik ben/was best blij met de naam. Klinkt volwassen. ‘CR’ staat voor CreatiefRoermond(mijn andere bedrijf) CR staat voor CReatief, een van mijn belangrijkste competenties en aangezien ik CoRry heet vond ik dat een leuke bijkomstigheid. ‘Event’ betekent gebeurtenis, evenement, uiting. Ook niet zo gek toch?

Maar……. vanaf het moment dat ik startte in maart 2010 tot nu is er toch wel heel veel veranderd. Mijn idee over wat ik wil bieden is verschoven van entertainment naar teambuilding. Mijn solo-carrière, 19 jaar CreatiefRoermond in mijn eentje,  is gewijzigd in onder meer een samenwerking met een coach binnen CR-events. Kortom… ik ben een andere weg in geslagen en de naam dekt mijn goal niet meer.

En nu?
Ik moet een beslissing nemen. Maar overzie ik de consequenties? Wat kan blijven? Wat moet anders? Wat moet helemaal opnieuw?
Ik denk aan mijn website, mijn folders, mijn visitekaartje. Ik denk aan mijn SEO, mijn gesprekken, mijn pitch.
Gelukkig…
Er zijn ook dingen die kunnen blijven. LinkedIn, Twitter, Facebook, Skype. Dit weblog. Al deze profielen zijn gelukkig op mijn eigen naam opgezet. Pffff… pak van mijn hart.

Het helpt wel om alle voors en tegens duidelijk te verwoorden. Om alles voor jou op een rijtje te zetten. En zo een overzicht te krijgen.  Maar het maakt me ook onrustig. Waar zal ik uberhaupt beginnen? Moet ik er wel aan beginnen? Wat een werk! Wat een kosten! Wat een tijdsinvestering! Wil ik dat? Kan ik dat? Of….
Zal ik mijn oude goals weer terugzetten? Zodat de naam kan blijven?

Ik denk dat ik de beslissing al genomen heb. Ik kan het niet uitstaan dat niet alles 100% is. Ik doe het goed… of niet. En dat laatste is geen optie!
Maar HELP! Hoe doe ik dat? Hoe begin ik? Wie schakel ik in? Welke naam ga ik kiezen?

Geen paniek! Vooral geen paniek! Beginnen met de eerste stap. Enne… je mag me best helpen. Geen probleem!

Zoals een Afrikaans spreekwoord luidt: Wil je snel gaan ga dan alleen, wil je ver komen ga dan samen.

En ik wil ver komen. Dus? Samen? Jij en ik?

Wat een geweldig vak…..

Afgelopen week ben ik een paar dagen het land uit geweest.
Bij terugkomst wacht er dan een enorme rij e-mails op me, waar ik me dus maandag met frisse moed op gestort heb. Om je niet te vervelen met de details vertel ik alleen dat dit me de hele maandag van de straat heeft gehouden 😉

Rond 19.00 uur, ik ben er bijna doorheen, zie ik nog een e-mail waarin gevraagd wordt voor een schilderworkshop met ‘het hele gezin’ en liefst voor dinsdag 3 mei. De volgende dag dus.
Wat nu? Ik heb gereageerd met de opmerking: ‘Als ik niet te laat ben, bel me dan even svp’.
Een uur later gaat de telefoon. En ja hoor, het is nog op tijd, want de reeds gemaakte alternatieve plannen kunnen zo gewijzigd worden! En zo gezegd, zo gedaan.

Dinsdagmiddag stappen er 5 nieuwsgierige mensen het atelier binnen: vader, moeder, zoon en twee dochters (tussen 11 en 15 jaar oud, schat ik). Graag willen ze samen een mooi schilderij maken voor in de woonkamer. En zonder begeleiding zien ze dat niet zitten.

Aan de slag dus.
Keuzes maken…….
Hoe groot gaat het worden? Groot. Tja, wat zegt mijn voorraad? Gelukkig! Twee middelgrote doeken is perfect.
Wordt het een realistisch schilderij? Figuratief? Of willen we intuitief schilderen? Ja, spelen met kleur, maar toch een thema: Wij, ons, HET GEZIN.
Welke kleuren? In elk geval warme kleuren. Geel en oranje. “Ik wil graag roze”. “Als dat er maar bij past”.
Wie schilder met wie? Twee doeken : Mannen/vrouwen? Ouders/kinderen? Gewoon…. verdelen!
Hoe zetten we de kleuren op? Van licht naar donker? Van boven naar beneden of van links naar rechts?
Slagvaardig als de groep is, worden de keuzes snel gemaakt.

De eerste penseelstreek……
Als het nu mislukt?                      -> Alles is overschilderbaar.
Als de rest het niet mooi vindt?  -> Het is jouw feestje.
Is dit mooi?                                   -> Wat vind jij er zelf van?
En als het echt niets wordt?        -> Wit erover en opnieuw beginnen.
Het zelfvertrouwen stijgt! “Kijk eens hoe mooi mam schildert”. “Mam denkt niet te veel na”.
Met z’n allen wordt er over en weer geadviseerd en gecomplimenteerd.
Op een gegeven moment staat de achtergrond erop.

De eerste compositie…..
De doeken worden naast elkaar gezet. Mmm…. toch niet helemaal. Draai eens naar links? Nu die andere aan de andere kant? En de bovenkant beneden?
Al snel is er een nieuw idee geboren en de doeken worden door de talentvolle Picasso’s zo aangepast  dat iedereen tevreden is met het resultaat.

schilderworkshopEn dan de finishing touch……..
HET GEZIN. Maar hoe? Iedereen tekent een idee. Niet teveel details. “Kijk zoals pap dat tekent”. Allemaal akkoord?
Eensgezindheid is een gave!
En dan mag iedereen zijn of haar eigen figuur neerzetten. Op zijn of haar eigen manier. Purple, lila, blauw, wit en zelfs……….. een beetje roze!

Ik heb genoten van deze workshop!
Een gezin, zo in harmonie als het eindresultaat, dat een uur later al in een woonkamer in Beringe hangt.

WAT HEB IK TOCH EEN GEWELDIG BEROEP!