5 knelpunten in een team. part 1

HERKEN JE DIT?
Een team dat vnl. bestaat uit losse individuen?
Teamleden die niet samen maar naast elkaar werken?

Wanneer je in zo’n team een opdracht neerlegt, lijkt het alsof je ieder teamlid individueel moet benaderen. Apart moet instrueren c.q. aansturen.
Alsof je een rivier oversteekt via stapstenen. Elke steen is groot genoeg (bekwaam genoeg), maar je moet toch een onzeker iets overbruggen om bij de volgende steen te komen. Om de volgende stap te maken. Om dus de volgende persoon te bereiken. Een kortdurend, ongemakkelijk moment overwinnen.

Wat zou het niet eenvoudig zijn wanneer de teamleden samen de opdracht zouden aannemen. Eén keer de opdracht vertellen waarna het team samen aan de slag gaat. 
Alsof je een rivier oversteekt via een brug. Eén geheel, zonder onderbreking om zonder oponthoud de overkant, het doel, te bereiken. Geen ongemakkelijke factoren onderweg, geen momenten om te falen.


In veel gevallen is een praktijkgerichte training dé oplossing.

Geef het team een gezamenlijke opdracht  met een duidelijk einddoel.
Maar wel een doel dat iedereen graag wil bereiken. Een doel ook dat te overzien is. Dan is het niet moeilijk om samen te overleggen en om samen te komen tot een goed resultaat. Om samen te slagen!

De teamtraining van TeamCreation is erop gericht om sámen te werken.
Wij bieden het team een opdracht aan, die gericht is op het eindresultaat. Een eindresultaat dat appelleert aan de trots, het creatieve vermogen en aan de saamhorigheid van de teamleden. De leden zullen gemotiveerd worden om creatief te denken, out of the box, samen te werken, te overleggen, andermans werk te waarderen, eigen werk aan anderen toe te vertrouwen en dat allemaal om aan het eind van de sessie vol trots naar het resultaat te kunnen verwijzen.
Een resultaat dat meegaat naar het bedrijf en functioneert als dagelijkse positieve herinnering  aan hoe leuk het was om sàmen te werken met de collega’s en  sàmen iets moois te bereiken.

Dit gevoel komt het samenwerken in het team volledig ten goede.

Gastschrijver Isabelle van UniverSalesCreators

De baobab in de bedrijfskleuren van UniverSalesCreatorsDeel I :
In april 2011 ontmoette ik Corry Bos. Vanaf het moment dat ze mij vertelde wat ze doet, was ik meteen razend enthousiast. En ook onder de indruk, want Corry bestaat in 2012 met haar particuliere tak CreatiefRoermond 20 (!) jaar. De enige conclusie die ik daaruit kan trekken is dat ze hetgeen wat je doet gewoon heel erg goed doet.
 
Vanuit CreatiefRoermond is de bedrijventak TeamCreation (voorheen CR-Events) ontstaan. Heel begrijpelijk – en wat mij betreft ook heel terecht – bleken er veel bedrijven geïnteresseerd in en enthousiast over hetgeen wat Corry biedt. In de loop der jaren heeft ze dan ook een indrukwekkende lijst met bedrijven over de vloer gehad of heeft ze bij hen op locatie creatieve workshops gegeven. Wat ik het meest leuke vind aan wat Corry doet: er is een creatieve activiteit en een uiteindelijk eindproduct waar je trots op kunt zijn. Op jezelf en op de mensen met wie je tot het eindresultaat bent gekomen. Zowel de ervaring, de beleving, als het uiteindelijke kunstwerk zijn de toegevoegde waardes die zowel CreatiefRoermond als TeamCreation bieden. Je gaat iets leuks doen en daarna heb je ook nog iets moois. Wow.
 
Eigenlijk kon ik niet wachten om ‘iets’ te gaan doen op het atelier. Maar er was niet echt een gelegenheid voor. Bovendien, voor mij ligt Roermond niet echt naast de deur aangezien ik in de regio Rotterdam woon en werk. En ook liep mijn businesspartner, die in de Haarlemmermeer woont en werkt, niet direct warm voor een creatieve workshop. Maar vooral, er was geen directe aanleiding.
Totdat we eind zomer 2011 besloten om met UniverSalesCreators naar de B2B dagen in Ahoy te gaan. Als standhouder wel te verstaan. Een bevriende relatie vroeg mijn compagnon en mij wat we voor bijzonders c.q. unieks op de stand zouden gaan neerzetten, om ons te onderscheiden. Hij stelde ons letterlijk de vraag ‘hoe gaan jullie zorgen dat jullie opvallen tussen alle andere stands, zodat ze jullie herinneren?’.
Euhm, tja…? Goeie vraag, maar het duurde niet lang of we hadden een nog beter antwoord. Kortom, de aanleiding was gevonden, eindelijk kon ik naar het atelier. Onze eye-catcher op de stand zou een reuzenboom, een Baobab, uit het atelier van Corry worden. Geschilderd in de huisstijl kleuren van UniverSalesCreators. Als dat niet zou opvallen…
Ook Corry was, toen ze van ons idee hoorde, erg enthousiast. Op dinsdag 8 november 2011 trotseerde ik zodoende de Nederlandse files en toog naar Roermond, waar Corry me hartelijk ontving met koffie. Toen ik rond 12 uur arriveerde stond alles al klaar: verf, penselen, sponsjes, en uiteraard de onbeschilderde Baobab. Wat een geweldig object om te beschilderen…! Ik kleedde me om, want ik ben nogal een knoeier, en Corry en ik gingen aan de slag. Het werd snel duidelijk dat Corry het goed voorbereid had en erover nagedacht had. Met groepen maakt ze met name (kleurrijke) Baobabs die verdeeld zijn in vlakken, waarbij er een veelvoud van overgangen en verschillende patronen en kleuren zijn. In ons geval raadde ze dit af – het bleek rustiger, om de boom van blauw naar paars en naar rood (onze huisstijl kleuren) te schilderen. ‘Omdat het anders zo’n drukke kakofonie van patronen en vormen wordt. De toepassing als eye-catcher op een beurs is immers anders dan als modern kunstwerk bij de receptie in de hal,’ aldus Corry.
Al pratend over ondernemerschap, onze opvattingen, onze levens, onze dochters en onze echtgenoten, doopten we onze sponsjes en kwasten in de verf. Actief werkten we door en het was behalve productief ook erg gezellig. Het enige waar we rond twee uur ons werk voor onderbraken was een belegd broodje van de bakker We startten enthousiast, maar geleidelijk aan en gaandeweg werden we alleen maar enthousiaster. Alle takken waren rood, de onderkant van de stam was keihard kobalt blauw geworden, en op de ‘torso’ van de boom, waar de takken in gezet worden, hadden we overgangen naar paarsachtig gemaakt. De aanzet van de takken zouden dan dezelfde kleurovergang paars krijgen, en naar rood verlopen. Toen dat eenmaal bij een paar takken gedaan was en het effect zichtbaar was, werden we er allebei even stil van. Tegen zessen ontdekten we dat we toch iets meer tijd nodig hadden dan we aanvankelijk gedacht hadden. Maar ja, of je een Baobab schildert met twee personen of tien, dat maakt nogal verschil. We besloten om snel even een patatje bij de snackbar op de hoek te halen – een mens moet immers eten – en de boom af te maken. Eigenlijk hadden we geen keus, anders had ik opnieuw naar Roermond moeten afreizen.
Rond kwart over zeven waren we klaar. Tenslotte moesten en zouden we de boom in elkaar zien, als totaalbeeld. Zowel voor Corry als mezelf was het anders niet compleet geweest. Het totaalplaatje zien was de kroon op ons werk, maar aangezien alles nog tamelijk kwetsbaar was, hebben we het ultra voorzichtig in elkaar gezet. Na tien minuten konden we de Baobab in volle glorie bewonderen. Neergezet op de doos waarin de Baobab verpakt zit, en welke ook gaat fungeren als ‘standaard’ op de beurs. Dan is de doos weggewerkt en komt de boom ook meer op ooghoogte. Superidee natuurlijk. Want hoe vervoer je de Baobab? In de doos uiteraard! Maar waar laat je die op de beurs? Nou ja… weer bijzonder goed over nagedacht dus. Mooie doek erover heen draperen, en dan de boom erop. Klaar!
 
Nog geen tien minuten later, om kwart voor acht reed ik weg bij het atelier in de Plesmanstraat, nadat ik Corry had geholpen de Baobab vakkundig in te pakken in de doos.
Rond kwart voor tien ‘s avonds arriveerde ik thuis in Klaaswaal. Moe, trots en voldaan.
‘Waanzinnig’ schoot door mijn hoofd voordat ik in slaap viel…
 
Ben super benieuwd naar de reacties op dit gave kunstwerk dat onze eye-catcher gaat worden op de stand. Ben benieuwd naar de gesprekken erover. Geen mening hebben over de boom gaat volgens mij niet. We zullen zien. Verheug me erop.
 
O ja, wordt vervolgd dus…